
به اشتراک بگذارید :
زنان با تمام تخمک هایی که در طول زندگی خود خواهند داشت به دنیا می آیند. به طور متوسط، ذخیره تخمک آنها در بدو تولد حدود 1 میلیون تخمک است. در سن بلوغ این مقدار به 400000-500000 کاهش می یابد. پس از اولین قاعدگی، زنان هر ماه یک تخمک آزاد می کنند. تخمین زده می شود که تنها 400-500 تخمک گذاری در طول سال های باروری یک زن انجام می شود. بقیه در طول مسیر از بین می روند.
بارورترین دوره در زندگی یک زن از سن 18 تا 30 سالگی است. در این مرحله، کیفیت تخمک عالی است. ذخیره تخمدان از سن 35 تا 37 سالگی کاهش زیادی می کند. در سن 40 سالگی، ذخیره تخمدان به میزان قابل توجهی کم است و تا پایان کامل آن تقریباً در سنین 45-55 سالگی هرساله کاهش می یابد. این دوره آغاز مرحله جدیدی در زندگی باروری زن است: یائسگی.
ذخیره تخمدان به تعداد تخمکهای باقیمانده در تخمدانها اشاره دارد که قابلیت باروری دارند. این ذخیره با گذر زمان و افزایش سن به طور طبیعی کاهش می یابد.
به طور کلی، زنان در سنین زیر 30 سال بیشترین ذخیره تخمدان را دارند. با افزایش سن، تعداد و کیفیت تخمکها به طور طبیعی کاهش مییابد و ذخیره تخمدان نیز کم میشود.
عوامل متعددی میتوانند بر ذخیره تخمدان تاثیر بگذارند، از جمله:
ذخیره تخمدان نقش مهمی در باروری دارد. زنانی که ذخیره تخمدان پایینی دارند، شانس باروری کمتری دارند.

فولیکول ها نقش حیاتی در باروری زنان ایفا میکنند. آنها کیسه های کوچکی در تخمدان ها هستند که هر کدام حاوی یک تخمک نابالغ هستند. در هر سیکل قاعدگی، تعدادی از فولیکول ها شروع به رشد میکنند. اما فقط یک فولیکول غالب به بلوغ میرسد و تخمک را آزاد میکند. این تخمک در صورت لقاح توسط اسپرم میتواند به جنین تبدیل شود.
بنابراین، فولیکول ها برای باروری ضروری هستند زیرا:
هورمون های لازم برای باروری را ترشح میکنند: فولیکول ها هورمون استروژن را ترشح میکنند که برای رشد رحم و آماده سازی آن برای بارداری ضروری است. هرچه فولیکول به بلوغ خود نزدیکتر میشود، مقدار ترشح استروژن هم بیشتر میشود.
به طور خلاصه، فولیکول ها برای باروری ضروری هستند زیرا تخمک ها را در خود جای میدهند، هورمون های لازم برای باروری را ترشح میکنند و تخمک را برای لقاح آزاد میکنند.
سن یکی از مهمترین عوامل موثر بر ذخیره تخمدان است. به طور کلی، زنان در دهه دوم زندگی خود بیشترین ذخیره تخمدان را دارند.
با ورود به دهه سوم، ذخیره تخمدان به تدریج شروع به کاهش میکند. این روند از سن ۳۵ سالگی با شیب تندتری رو به پایین میرود و پس از ۴۰ سالگی، ذخیره تخمدان به طور قابلتوجهی کاهش مییابد.
علاوه بر کاهش تعداد تخمکها، کیفیت تخمکها نیز با افزایش سن کاهش مییابد.
تخمکهای زنان مسنتر بیشتر در معرض ناهنجاریهای کروموزومی هستند که میتواند به سقط جنین یا تولد نوزاد با نقصهای مادرزادی منجر شود. به همین دلیل، متخصصان زنان توصیه میکنند که زنان در سنین پایینتر برای باردار شدن اقدام کنند. البته، این به معنای عدم امکان باروری در سنین بالا نیست. با وجود اینکه شانس باروری با افزایش سن کاهش مییابد، اما زنان در هر سنی میتوانند باردار شوند.
ژنتیک نقشی کلیدی در تعیین ذخیره تخمدان و باروری زنان دارد. حدود 20 تا 30 درصد از ناباروری زنان به دلیل عوامل ژنتیکی است. برخی از ناهنجاریهای کروموزومی، مانند سندرم ترنر، میتوانند باعث کاهش ذخیره تخمدان و ناباروری شوند. همچنین، برخی از ژنها میتوانند بر کیفیت تخمکها و احتمال لقاح و لانهگزینی آنها تاثیر بگذارند.
یائسگی زودرس به توقف قاعدگی و از کار افتادن تخمدانها قبل از سن 40 سالگی اشاره دارد. این عارضه میتواند به طور قابل توجهی ذخیره تخمدان را تحت تاثیر قرار دهد.

داروهای شیمی درمانی سلولهای سرطانی را به طور هدفمند از بین میبرند. اما متاسفانه، این داروها میتوانند به سلولهای سالم تخمدان نیز آسیب برسانند. میزان آسیب به تخمدان به نوع و دوز داروی شیمی درمانی، سن بیمار و سایر عوامل بستگی دارد. در برخی موارد، شیمی درمانی میتواند منجر به یائسگی زودرس شود.
پرتو درمانی: پرتو درمانی از پرتوهای پرانرژی برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. اگر پرتو درمانی به لگن خاصره تابانده شود، میتواند به تخمدانها نیز آسیب برساند. میزان آسیب به تخمدان به دوز و محل تابش پرتو بستگی دارد. در برخی موارد، پرتو درمانی میتواند منجر به ناباروری موقت یا دائمی شود.
بیماریهای غدد درون ریز: برخی از بیماریهای غدد درون ریز مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) میتوانند ذخیره تخمدان را تحت تاثیر قرار دهند.
سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) یکی از شایعترین بیماریهای غدد درونریز زنان است که احتمالاً با برخی بیماریهای خودایمنی نظیر خودایمنی تیروئید (AIT) ارتباط دارد.
ذخیره تخمدان به طور مستقیم با شانس باروری مرتبط است. زنانی که ذخیره تخمدان پایینتری دارند، شانس باروری کمتری دارند.
برخی از بیماریها که با کاهش ذخیره تخمدان مرتبط هستند عبارتند از:
هنوز مشخص نیست که چرا بیماریهای خودایمنی باعث کاهش ذخیره تخمدان میشوند.
برخی از نظریهها عبارتند از:
زنان با ذخیره تخمدان پایینتر، شانس باروری کمتری دارند. اما این به معنای عدم باروری نیست. زنانی که ذخیره تخمدان پایین دارند، هنوز هم میتوانند با استفاده از روشهای کمک باروری مانند تلقیح داخل رحمی (IUI) یا لقاح آزمایشگاهی (IVF) باردار شوند. عوامل متعددی میتوانند بر شانس بارداری با ذخیره تخمدان کم تاثیر بگذارند:
کاهش ذخیره تخمدان ممکن است با علائم و نشانههایی همراه باشد که به دو دسته کلی تقسیم میشوند:
متخصص مامایی یا زنان میتواند با استفاده از روشهای مختلف ذخیره تخمدان را بررسی کند.
سونوگرافی یکی از روشهای رایج برای بررسی ذخیره تخمدان است. در این روش، از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از تخمدانها و فولیکولها استفاده میشود.
سونوگرافی میتواند به دو روش انجام شود:
سونوگرافی میتواند اطلاعات زیر را در مورد ذخیره تخمدان ارائه دهد:
تعداد فولیکولهای آنترال: فولیکولهای آنترال، فولیکولهایی هستند که قطر آنها بین 2 تا 10 میلیمتر است. تعداد فولیکولهای آنترال میتواند نشاندهنده ذخیره تخمدان باشد.
اندازه تخمدانها: اندازه تخمدانها میتواند نشاندهنده تعداد فولیکولهای موجود در آنها باشد.
کیفیت تخمدانها: سونوگرافی میتواند کیست تخمدان، فیبروم رحم یا سایر ناهنجاریهای تخمدان را نشان دهد.
شمارش فولیکول آنترال (AFC)
از لحظه بلوغ، هر ماه مجموعهای از فولیکولها ایجاد میشود، اگرچه تنها یکی از آنها به مرحله تخمکگذاری میرسد، زمانی که یک سلول تخمک بالغ آزاد میشود. باقیمانده در نهایت منحط خواهند شد. ما مراحل زیر را از رشد فولیکول تشخیص می دهیم: بدوی، اولیه، ثانویه، آنترال، و پیش از تخمک گذاری (همچنین به عنوان فولیکول Graaf شناخته می شود).
فولیکول های آنترال با تشکیل یک حفره پر از مایع به نام آنتروم مشخص می شوند. این به آنها اجازه می دهد تا در اسکن اولتراسوند دیده شوند. به طور خلاصه، شمارش تعداد فولیکول های آنترال می تواند تصوری تقریبی از وضعیت تخمک زن به ما بدهد. اگر در روزهای 3 تا 5 سیکل قاعدگی انجام شود، نتایج AFC دقیق تر است.
سونوگرافی برای بررسی ذخیره تخمدان معمولاً در روز سوم قاعدگی انجام میشود. در این روز، فولیکولها در ابتدای رشد خود هستند و میتوان آنها را به طور دقیقتر شمارش کرد.
سونوگرافی یک روش بدون درد و غیر تهاجمی است که میتواند اطلاعات مفیدی در مورد ذخیره تخمدان ارائه دهد.
سونوگرافی نمیتواند به طور دقیق ذخیره تخمدان را پیشبینی کند.

آزمایش AMH (هورمون آنتی مولرین) یکی از آزمایشهای تشخیصی برای بررسی ذخیره تخمدان و باروری زنان است. هورمون AMH توسط سلولهای فولیکولها در تخمدانها ترشح میشود و سطح آن میتواند نشاندهنده تعداد تخمکهای باقیمانده در تخمدانها باشد.
فولیکول ها مراحل مختلفی را طی می کنند. بیشترین مقدار AMH زمانی تولید می شود که هنوز فولیکول ها بالغ نشده اند. هر چه تعداد فولیکولها و تخمکها بیشتر باشد، سطح AMH بالاتر میرود.
مقادیر بالای AMH نیز می تواند ناشی از PCOS باشد. کاهش AMH به طور طبیعی به این معنی نیست که فرد نمی تواند باردار شود و ناباروری را تشخیص نمی دهد، اما می تواند به این معنی باشد که فولیکول های توسعه نیافته کمتری باقی مانده است، به این معنی که زمان کمتری برای باردار شدن قبل از یائسگی وجود دارد.
این آزمایش یک آزمایش خون ساده است که در هر زمان از چرخه قاعدگی میتوان آن را انجام داد. برای انجام این آزمایش، نیازی به ناشتایی نیست.
نتایج آزمایش AMH به نانوگرم در میلیلیتر (ng/mL) گزارش میشود. به طور کلی، سطوح AMH زیر 1 ng/mL نشاندهنده ذخیره تخمدان پایین است.
سطوح AMH بین 1 تا 5/2 ng/mL نشاندهنده ذخیره تخمدان متوسط است.
سطوح AMH 5/2 ng/mL یا بیشتر نشاندهنده ذخیره تخمدان بالا است.
هورمون FSH (هورمون محرک فولیکول) توسط غده هیپوفیز ترشح میشود و نقش مهمی در باروری دارد. این هورمون در زنان رشد فولیکولها را در تخمدانها تحریک میکند و در مردان تولید اسپرم را در بیضهها تحریک میکند.
آزمایش هورمون FSH یکی از آزمایشهای رایج برای بررسی باروری در زنان است. این آزمایش میتواند برای موارد زیر انجام شود:
نتایج آزمایش هورمون FSH در زنان به سن، فاز سیکل قاعدگی و وضعیت باروری آنها بستگی دارد.
سطح نرمال FSH باید کمتر از 6 mIU/ml باشد. با این وجود، اگر بین 6 تا 9 mIU/ml باشد، می توانیم در نظر بگیریم که زن ذخیره تخمدان خوبی نیز دارد. اگر سطوح FSH از 9 تا 10 mIU/ml متفاوت باشد، متوسط و اگر بین 10-13 mIU/ml باشد، پایین در نظر گرفته میشود. سطوح FSH بالاتر از 13 mIU/ml نشان دهنده ذخیره تخمدان کم است و بنابراین، زن نزدیک به یائسگی است.
آزمایش هورمون FSH فقط یک آزمایش برای بررسی باروری است.
برای تشخیص دقیق ناباروری، باید آزمایشهای دیگر مانند سونوگرافی و آزمایش AMH نیز انجام شود.
با رشد فولیکول ها، ترشح استرادیول در آنها افزایش می یابد. بنابراین، اندازه گیری مقدار این هورمون می تواند در ارزیابی ذخیره تخمدان مفید باشد. هر چه غلظت استرادیول بیشتر باشد، تخمک های بیشتری در آن چرخه رشد می کنند. برای دانستن سطح این هورمونها که ذخیره تخمدان را اندازهگیری میکنند، تنها یک آزمایش خون لازم است.

هیچ راه قطعی برای حفظ یا افزایش ذخیره تخمدان وجود ندارد. اما برخی از راهکارها میتوانند به حفظ سلامت تخمدانها و به تاخیر انداختن کاهش ذخیره تخمدان کمک کنند، از جمله:
مصرف یک رژیم غذایی سالم و متعادل که سرشار از میوهها، سبزیجات، غلات کامل و پروتئینهای کمچرب باشد.
برخی از مکملهای غذایی مانند ویتامین D، کوآنزیم Q10 و DHEA ممکن است به حفظ سلامت تخمدانها و به تاخیر انداختن کاهش ذخیره تخمدان کمک کنند.
یک رژیم غذایی سالم و متعادل میتواند به حفظ سلامت تخمدانها و به تاخیر انداختن کاهش ذخیره تخمدان کمک کند.
فریز تخمک روشی برای حفظ باروری در سنین پایین و استفاده از آن در آینده برای بارداری است. در این روش، تخمکها از تخمدانها خارج شده و در آزمایشگاه فریز میشوند.
این تخمکها میتوانند در آینده برای روش های مختلف کمک باروری مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) یا تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) استفاده شوند.
زنانی که ذخیره تخمدان پایینی دارند، ممکن است برای باردار شدن به تکنیک های کمکهای باروری نیاز داشته باشند.

با وجود اینکه ذخیره تخمدان با افزایش سن کاهش مییابد، اما زنان در هر سنی میتوانند باردار شوند.
با کمک روشهای کمک باروری، بسیاری از زنانی که ذخیره تخمدان پایینی دارند، میتوانند باردار شده و فرزندانی سالم به دنیا بیاورند.
پیشرفتهای علم پزشکی در زمینه باروری، مانند لقاح داخل رحمی (IUI) و لقاح آزمایشگاهی (IVF)، یا تزریق سیتوپلاسمی اسپرم به تخمک (ICSI) به زنانی که ذخیره تخمدان پایینی دارند یا به طور طبیعی باردار نمیشوند، کمک میکند تا باردار شوند.
اگر در مورد باروری یا ذخیره تخمدان خود نگران هستید، حتماً با متخصصان مامایی مشورت کنید. متخصص مامایی میتواند با بررسی وضعیت شما، بهترین راهکار را برای افزایش شانس باروری شما ارائه دهد.
متخصص مامایی میتواند آزمایشهای لازم برای بررسی ذخیره تخمدان شما را تجویز کند و در صورت نیاز، روشهای کمک باروری مناسب را به شما پیشنهاد دهد.
همچنین، متخصص مامایی میتواند در مورد راهکارهای حفظ سلامت تخمدانها و به تاخیر انداختن کاهش ذخیره تخمدان به شما مشاوره دهد.
در پایان، به یاد داشته باشید که باروری فقط به سن و ذخیره تخمدان بستگی ندارد. عوامل متعددی میتوانند بر باروری تاثیر بگذارند.مشاوره با متخصص مامایی میتواند به شما در درک بهتر وضعیت باروری خود و انتخاب بهترین راهکار برای باردار شدن کمک کند

